دیرکوند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیرکوند. [ رَ وَ ] (اِخ ) یکی از ایلات پیشکوه از طوایف کرد و دارای دو شعبه است یکی بهاروند مرکب از ١٠٠٠ خانوار و مسکن ایشان شمال دزفول، کیالان ملایر و دیگری قلابوند مرکب از هزار خانوار مسکن ایشان در کوه طاف و کوه هشتاد پهلو است . (یادداشت مؤلف ).
دیرکوند. [ رَ وَ ] (اِخ ) از طوایف بالا گریوه و هرو. (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٦٦).