دیزک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیزک . [ زَ ] (ص ) خاکستری رنگ . (از آنندراج ). ◄ (اِ) دژ. (آنندراج ). رجوع به دیز شود.
دیزک . [ دَ زَ ] (اِخ ) از قراء سمرقند است . استخری گوید دیزک از شهرهای اشروسنه است که کاروانسراهای مردم سمرقند در آن است و آن را بدرقشیر بنا کرده و عبدالعزیزبن محمد دیزکی واعظ سمرقندی (دیزقی ) (متوفی ٣٠٨ هَ . ق .) منسوب به آن است . (از معجم البلدان ).
دیزک . [ زَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان رودبار بخش طرخوران شهرستان اراک با ١٣٩ تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).