دیز
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) ۱- رنگِ اسب یا استر. ۲- شبیه، مانند. ۳- دژ، قلعه.
(اِ.) = دیزی. دیزندان: نوعی دیگ و پاتیل.
(یِ) (اِ.) یکی از علامات تغییردهنده که قبل از نوتها گذاشته شود. این علامت صدای نوت را نیم پرده بالا برده آن را زیر میکند؛ مق. بم.