دیلمی

دیلمی . [ دَ ل َ ] (اِخ ) کیکاووس بن اسکندربن شمس المعالی قابوس وشمگیر ملقب به عنصرالمعالی . رجوع به کیکاووس بن اسکندر و عنصر المعالی و مجمعالفصحاء ج ١ ص ٥٣ شود.

دیلمی . [ دَ ل َ ] (ص نسبی )منسوب است به دیلم که بلاد معروفی است . (از انساب سمعانی ). ◄ نام قومی است و گویند که قوم مذکور موی مجعد بسان زنجیر دارند. (غیاث ) (آنندراج ). ♦ موی دیلمی ؛ فرخال . سبط. (یادداشت مؤلف ). ◄ دیلمی وار. چون دیلمیان . چون دیلمی . (یادداشت مؤلف ) : خیل بنفشه رسید با کله دیلمی سوسن کان دید کرد آلت زوبین عیان . خاقانی . ◄ (اِ) غلام و بنده : اسلاف تو برحمت حق حامی ویند بی زحمت پیاده و سرهنگ و دیلمی . سوزنی .

دیلمی . [ دَ ل َ ] (اِخ ) از شعرا و علمای سابق بود و بعضی قزوینی اش شمرند و از تخلصش معلوم است، علی ای حال شاعری ماهر و خوش طبع بوده است . (از مجمعالفصحاء ج ١ ص ٢١٨).