دیمقراطیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیمقراطیس . [ م ُ / م ِ ] (اِخ ) از قدماء اطباء یونان است در زمان خود به علم و طبابت اشتهار داشت . گویند برای خویش شربتی ترتیب داده بود که مدةالحیات مزاج وی را سالم نگاهدارد و اجزاء آن (در قرابادین سابور) مذکور است . رجوع به تاریخ الحکماء فقطی ص ٨٠ و ٢٤ شود.
دیمقراطیس . [ م ِ / م ُ ] (اِخ ) ذیمقراطیس . در ابن البیطار (ج ١ ص ٤) نام این شخص چون طبیب یا گیاه شناسی می آید از جمله در کلمه ٔ شیطرج و سلخ الحیة و لکلرک این نام را دامکراتس ترجمه کرده است . (یادداشت دهخدا با تردید در وجود او) (ابن الندیم ). و ابن الندیم گوید دیافرطیس را رساله ای است به دیمقراطیس در اثبات صانع و در ضمن کتب صنعت کیمیا کتابی نام برده موسوم به کتاب دیمقراطیس فی الرسائل . رجوع به ذومقراطیس، اخبارالحکماء قفطی، عیون الانباء، قاموس الاعلام و تاریخ علوم عقلی ص ٣٤٨ شود.