دیمه

(مِ یا مَ) (اِ.) روشنی، ضیاء.

(~.) (اِ.) کلیسا، معبد، بیعه.

(~.) [ ع. دیمه ] (اِ.) بارانی است که همیشه می‌آید در آرامش، بی رعد و برق یا درنگ می‌کند پنج شش روز؛ ج. دیَم، دَیم.