دیوانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیوانی . [ دی ] (ص نسبی ) منسوب است به دیوان که نام کوچه ای است بمرو و عده ای بدان منسوبند. (از انساب سمعانی ).
دیوانی . [ دی ] (اِخ ) اسماعیل . از اعیان قرن چهارم نیشابورمتوفی بسال ٤٠٠ هَ . ق . رجوع به تاریخ بیهقی شود.
دیوانی . [ دی ] (اِخ ) (امیر...) یکی از امرای وهسودانیان یا روادیان . رجوع به روادیان شود.