دیوخانه

دیوخانه . [ وْ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) خانه ٔ دیو. محل دیو. جایگاه دیو. دیوخان : او در آن دیوخانه رفته ز هوش کآمد آواز آدمیش بگوش . نظامی . خانه ٔ دیو، دیوخانه بود گر خود ایوان خسروانه بود. نظامی . دیوخانه کرده بودی سینه را قبله ای سازیده بودی کینه را. مولوی .