دیونه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیونه . [ ی ُ ن ِ ] (فرانسوی، اِ) گیاه حشره خوار عجیبی از نوع دیونایا که برگ آن منتهی به دامی برای گرفتن حشرات است . کناره های این قسمت دارای تارهایی است و سطح داخلی آن تعدادی موهای بسیار حساس دارد. اگر حشره یاشی ٔ دیگر با یکی از این موها تماس یابد دو نیمه بهم می آیند و حشره بوسیله ترشحی اسیدی هضم میشود و اشیاء غیرقابل هضم (مانند شن و ریگ ) رها میشود. (دائرة المعارف فارسی ). و رجوع به گیاه شناسی گل گلاب ص ٩٩ شود.
دیونه . [ دِ ی ُ ن ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بخش دهلران شهرستان ایلام . در ٣٦ هزارگزی شمال راه باختری دهلران و ٢ هزارگزی شمال راه دهلران به نصریان با ١٦٠ تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).
دیونه . [ ی ُ ن ِ ] (اِخ ) در اساطیر یونان الاهه ٔ زمین و برطبق بعضی روایات دختر اوکئانوس و تتوس است و بروایت دیگر از ماده تیتانها است و از اورانوس و گایا زاده شده است و نخستین همسر زئوس بود. (دائرة المعارف فارسی ).