دیک بردیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیک بردیک .[ ب َ ] (اِ مرکب ) بمعنی دواءالاسنان . داروی دندانها و مصلح دهان و زداینده عفونت و قروح است . از اکالات است . (داود ضریر انطاکی ج ١ ص ١٦٥ و ج ٢ ص ٤٣). دیک بردیک در علت بواسیر بکار است . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). ترکیبی است از زرنیخ و مروآهک زنده و زنگار. (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به دیگ بردیگ و دزی ج ١ ص ٤٨٢ شود.