ذات الارانب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذات الارانب . [ تُل ْاَ ن ِ ] (اِخ ) نام موضعی است، عدی بن الرقاع راست : فذر ذا ولکن هل تری ضوء بارق و میضاً تری منه علی بعده لمعا تصعد فی ذات الارانب موهناً اذا هز رعداً خلت فی ودقه شفعاً. (معجم البلدان ).