ذات العشر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذات العشر. [ تُل ْ ع ُ ش َ ] (اِخ ) موضعی است به طریق حاجیان بصره نزدیک هجر. و موضعی نزدیک طنب و ماریة ◄ ذات العشیرةَ. رجوع به ذات العشیرةَ شود.