ذات العنیق

ذات العنیق . [ تُل ْ ع ُ ن َ ] (اِخ ) آبی است نزدیک حاجر بر طریق حاجیان کوفه به مکه بر یک میلی نُشناش . شاعر گوید : الا تلکما ذات العنیق کأنّها عجوز نفی عنها اقاربها الدهر. واعرابی راست : رایت و اصحابی بأظلم موهنا سناالبرق یجلو مکفهرّاً یمانیا قعدت له من بعد مانام صحبتی تسح ّ علی ذات العنیق العزالیا. (از معجم البلدان یاقوت ).