ذات المطامیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذات المطامیر. [ تُل ْ م َ ] (اِخ ) شهری است به ثغور شامیة.و در کتاب الفتوح در ایام مهدی و مأمون و معتصم نام او آمده است و نیز در فتوح ذکر آن بسیار کرده اند وآن را المطامیر نیز نامند. (معجم البلدان یاقوت ).