ذات نیرین

ذات نیرین . [ ت ُ ن َ ] (ع ص مرکب ) ناقه ٔ ذات نیرین، ناقه ٔ کلانسال که در آن بقیه ای باشد. (منتهی الارب ). ناقة ذات انیار. و ابن الاثیر در المرصع گوید:ذات نیرین، راه پهناور باشد. شاعر گوید : و قد جاوزتها ذات نیرین سارق محرمة فیها لوامع تخفق . (المرصع).