ذات
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ ع. ] ۱- (پش.) پیشوندی است به معنای صاحب، دارنده. مؤنثِ «ذو». ۲- (اِ.) حقیقت هر چیز.۳ - فطرت، جبلت. ~۴ - جسم. ۵- جوهر، گوهر.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ ع. ] ۱- (پش.) پیشوندی است به معنای صاحب، دارنده. مؤنثِ «ذو». ۲- (اِ.) حقیقت هر چیز.۳ - فطرت، جبلت. ~۴ - جسم. ۵- جوهر، گوهر.