ذبالة

ذبالة. [ ذُ ل َ ] (ع اِ) پلیته . (دهار) (منتهی الارب ). فتیله . فلیته . ذُبّاله َ. پلیته ٔ افروخته . ج، ذبال . (مهذب الاسماء). ذَبائل : این همی گفت و ذباله ٔ نور پاک از لبش میشد پیاپی بر سماک . مولوی .

ذبالة. [ ذُب ْ با ل َ ] (ع اِ) پلیته . فلیته . فتیله .

ذباله . [ ذَ ل َ / ذَب ْ با ل َ ] (ع اِ) .