ذحل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذحل . [ ذَ ] (اِخ ) نام موضعی است .
ذحل . [ ذَ ح ِ ] (ع ص ) ذاحل . طلب کننده ٔ خون مقتول .
ذحل . [ ذَ ] (ع مص ) کشنده را بازکشتن . ◄ کین خواستن : یقال طلب بذحله . ◄ طلب پاداش گناهی که بر او رفته کردن . و یا پاداش دشمنی خواستن .