ذعاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذعاف . [ ذَ ] (ع مص ) ذَعف . بمردن . هلاک شدن .
ذعاف . [ ذُ ] (ع ص، اِ) ذَعف . سم ّ ساعة؛ زهر که در ساعت بکشد یا عام است یعنی زهر مطلق . زهر قاتل . زهر کشنده . (مهذب الاسماء). ج، ذُعُف . ◄ موت ذعاف ؛ مرگ شتاب . مرگ سریع. موت مُذعِف ؛ مرگ ناگهانی .