ذغالدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذغالدان . [ ذُ ] (اِ مرکب ) ظرفی غالباً از تُنُکه آهن که بدان از انبار ذغال برای منقل و اجاق و بخاری آرند. ◄ انبار ذغال . ◄ جائی کوچک و تنگ .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذغالدان . [ ذُ ] (اِ مرکب ) ظرفی غالباً از تُنُکه آهن که بدان از انبار ذغال برای منقل و اجاق و بخاری آرند. ◄ انبار ذغال . ◄ جائی کوچک و تنگ .