ذفیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذفیف . [ ذَ ] (ع مص ) سبک شدن . سبک سبک شدن . زود رفتن . (تاج المصادر بیهقی ). تیز بشدن .
ذفیف . [ ذَ ] (ع ص ) سبک . (مهذب الاسماء). تیز. زود. سریع. سبک بر روی زمین . طاعون ذفیف ؛ مرگامرگی ناگهان کش . وبای در جای کشنده . مرگی جابجای کشنده . ◄ خفیف ذفیف ؛ از اتباع است به معنی سریع و زود. تند و فرز. تر و چسبان . چست و چابک .