ذلول
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ذَ) [ ع. ] (ص.) رام، مطیع. ج. اذلة و ذُلُل.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ذَ) [ ع. ] (ص.) رام، مطیع. ج. اذله و ذُلُل.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
ذلول . [ ذَ ] (ع ص ) رام . (مهذب الاسماء)(دهار). منقاد. نرم . مطیع. مُذلَّلَة در عمل . کارکشته . کارشکسته . (ابوالفتوح رازی ). آسان . آهسته . آرام . فرهخته . (مهذب الاسماء). مقابل صعب . سرکش . تور: القران ذلول ذو وجوه فاحملوه علی احسن الوجوه . ◄ سحاب ذلول ؛ ابر بی برق و رعد. ج، ذُلُل، اَذِلَّة.