ذوالکلب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوالکلب . [ ذُل ْ ک َ ] (اِخ ) لقب عمروبن عجلان . ◄ لقب عمروبن معاویة.
ذوالکلب . [ ذُل ْ ک َ ] (اِخ ) شاعری است و در معجم البلدان یاقوت ذیل (ضریحة) آرد: موضعی است در شعر عمرو ذی الکلب الهذلی : فلست لحاصن ان لم ترونی ببطن ضریحة ذات النجال .