ذوجنبة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذوجنبة. [ جَم ْ ب َ ] (ع ص مرکب ) رجل ذوجنبة، ای ذواعتزال عن الناس . گوشه گیر. منزوی .