ذوفقار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فِ) [ ع. ] (ص مر.) ذی فقار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فِ) [ ع. ] (ص مر.) ذی فقار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوفقار. [ ف ِ ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) خداوند مهره ها. صاحب فقرات . حیوان که ستون فقرات دارد. مهره ور. مهره دار. ذیفقار.