ذوفلس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذوفلس . [ ف َ ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) خداوند پشیزه . درم دار. صاحب فلس . حیوان فلس دار چون اکثرماهیان . و مورچه خوار و تاتو. و بزمچه (کروکدیل ).