راتج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راتج . [ ت ِ ] (اِخ ) یکی از قلعه های یهود در مدینة است و آن ناحیه بدین اسم نامیده میشود. در احادیث و جنگنامه ها نام آن آمده است . (معجم البلدان ).
راتج . [ ت ِ ] (ع اِ) عجین رقیق . ◄ گل رقیق . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).