رات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رات . (ع اِ) کاه یمنیه . ج، رَوّات . (منتهی الارب ). به لغت مردم یمن کاه و تبْن . (ناظم الاطباء). در یک نسخه ٔ قاموس التین [ انجیر ]. (منتهی الارب ).
رات . (اِخ ) راط. قصبه ای است در ایالت اﷲآباد هندوستان که در جنوب غربی هامبرپورک به فاصله ٔ ٧٢ هزارگز قرار دارد. سکنه آن ١٤٤٨٠ تن است که ٤ هزار تن آن مسلمان میباشند. (قاموس الاعلام ترکی ).