راحت پاش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راحت پاش . [ ح َ ] (نف مرکب ) پراکننده ٔ راحت . منتشرکننده ٔ آسایش و به مجاز آرام بخش . آسایش بخش : بباغ رفتم تا خود چه حال پیش آید که باد راحت پاش است و ابر شادی بار. عمادی (از سندبادنامه ص ١٣٦).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راحت پاش . [ ح َ ] (نف مرکب ) پراکننده ٔ راحت . منتشرکننده ٔ آسایش و به مجاز آرام بخش . آسایش بخش : بباغ رفتم تا خود چه حال پیش آید که باد راحت پاش است و ابر شادی بار. عمادی (از سندبادنامه ص ١٣٦).