رازیانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رازیانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) رازیانج .فنوی . از تیره ٔ چتریان با گونه های پایا به ارتفاع ١ تا ١/٥ متر و برگهای متناوب دارای بریدگی و معطر و طعمی مطبوع و کمی شیرین . رجوع به کارآموزی و داروسازی ص ٢٠٢ شود : گوئی که حلال است پخته ٔ سکر با سنبل و با بیخ رازیانه . ناصرخسرو. و رجوع به رازیانج شود.