راشدین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راشدین . [ ش ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ راشد در حالت نصب و جر. رجوع به راشد شود. ♦ خلفاء راشدین ؛ چهار خلیفه ٔ اول یعنی ابوبکر و عمر و عثمان و حضرت علی . (ناظم الاطباء). خلفاء راشدین ؛ ابوبکربن ابی قحافه، عمربن الخطاب، عثمان بن عفان و علی بن ابیطالب رضی اﷲعنهم . (یادداشت مؤلف ) : و الحقه بآبائه الخلفاء الراشدین . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣٠٠). انتصب منصب آبائه الراشدین، ملحق گردانید او را بپدران او که خلفاء راشدین بودند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣١٠). و رجوع به خلفاء شود. ♦ ائمه ٔ راشدین ؛ در پیش شیعه دوازده امام است . (یادداشت مؤلف ).