راه افکندن

راه افکندن . [ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) گذر کردن . رفتن راه . ♦ راه افکندن (فکندن ) در جایی ؛ کنایه از راه رفتن . (بهار عجم ) (آنندراج ) (ارمغان آصفی ) : آن حرم قدس چو واپس فکند راه در اقصای مقدس فکند. امیرخسرو دهلوی (از بهار عجم ).