راه پرست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راه پرست . [ پ َ رَ ] (نف مرکب )که با راه انسی و آشنایی دارد. که پیوسته ملازم راه است . که با راه رفتن پیوند همیشگی دارد : حالی انگشتری گشاد ز دست داد تا برد پیک راه پرست . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راه پرست . [ پ َ رَ ] (نف مرکب )که با راه انسی و آشنایی دارد. که پیوسته ملازم راه است . که با راه رفتن پیوند همیشگی دارد : حالی انگشتری گشاد ز دست داد تا برد پیک راه پرست . نظامی .