راه گشادن

راه گشادن . [ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) راه گشودن . مقابل راه بستن . (ارمغان آصفی ). بازکردن راه . گشادن راه . پیدا کردن راه : اگر گاه مازندران بایدت مگر زین نشان راه بگشایدت . فردوسی . بکف عنان دو طوفان نگاه نتوان داشت چون راه گریه گشادم در فغان بستم . کلیم کاشانی . جای فریاد و استغاثه و آه فکر آشفته را گشادم راه . ملک الشعراء بهار. ◄ پدید آوردن راه و طریقت و شریعت خاص : ولیکن جز امین سر یزدان کسی این راه را بر خلق نگشاد. ناصرخسرو.