راهب/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(هِ) [ ع. ] (اِ.) عابد مسیحی، پارسا و گوشه نشین. جِ رهبان، راهبین.مترادفها و واژههای مرتبطتارک، صومعهنشین، عزلتگزینواژه قبلی: راه گیرواژه بعدی: راهبر