راچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راچه . [ چ َ / چ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان موگویی بخش آخوره ٔ شهرستان فریدن که در ٣٥هزارگزی شمال باختری آخوره و دوهزارگزی راه عمومی مالرو واقع است . محلی است کوهستانی و سردسیر که سکنه ٔ آن ١٤٣ تن می باشد و آب آنجا از قنات و محصول آن غلات و حبوب است . شغل اهالی زراعت و صنایع دستی از قبیل قالی و کرباس بافی میباشد. راه آن مالروست و معدن زغال سنگ دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ج ١).