راکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راکی . (اِخ ) دهی است از دهستان رستم آباد بخش رامهرمز شهرستان اهواز در ١٦هزارگزی جنوب رامهرمز و ٦هزارگزی خاوری راه رامهرمز به خلف آباد. این ده در دشتی گرمسیر و مالاریایی واقع شده است و سکنه ٔ آن ١٠٠ تن میباشد. آب آن از چشمه ٔ تأمین میشود و محصول عمده اش : غلات، برنج، کنجد، بزرک . و شغل اهالی کشاورزی است و خود از طایفه ٔ بیگدلی هستند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).
راکی . (اِخ ) حمداﷲ مستوفی در تاریخ گزیده (چ لیدن ص ٥٣٩) آن را جزو طوایفی شمرده که در عهد پادشاهی هزارسف بلرستان آمده اند. و کیهان در جغرافیای سیاسی ص ٧٤ گوید: شعبه یی از طایفه ٔ بابادی هفت لنگ بختیاری است .