راگ و رنگ

راگ و رنگ . [ گ ُ رَ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) لفظ اول هندی الاصل است و دوم مشترک در هندی و فارسی و هر دو معاً در هندی کنایه از صحبت نغمه و سرود عیش و طرب بود و مردم ولایت که بهند آمده یا نیامده اند و همانجا شنیده اند این لفظ را بسیار در اشعار خود آورده اند و اشارت بهندی بودن آن نکرده . و در رساله های ملاطغرا نیز واقع شده و این از جهت التزام الفاظ هندی است و آن در هندوستان بوده و آمده . (آنندراج ) : دگر از شیوه های راگ و رنگش برقص آرد فلک را ساز و چنگش . محسن تأثیر (از آنندراج ).