راگوچکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راگوچکی . [ گُچ ْ ] (اِخ ) یکی از خانواده های مجار که در اردل فرمانروایی کرده است . نخستین تن از این خانواده «سیگموند» میباشد که در سال ١٦٠٧ م . به رغم میل خود پس از یکسال فرمانروایی مجبور بکناره گیری شد. دومین تن «اختیار ژرژ» است، که از سال ١٦٣٠ تا ١٦٤٨ مدت ١٨ سال حکومت داشت و از طرف سلطان مرادخان رابع تأیید و تقویت میشد. فرمانروای سوم از این خاندان «کنج ژرژ» بوده که پس از اختیار ژرژ ١٣ سال (١٦٤٨-١٦٦١) حکومت کرد، مرگ وی بسال ١٧٣٥ روی داد. (از قاموس الاعلام ترکی ج ٣).