رایغ

رایغ. [ ی ِ ] (ع ص ) اسم فاعل از ریشه ٔ «روغ ». رائغ. راه مایل و کژ. (از ناظم الاطباء) (آنندراج ) (ازاقرب الموارد) (از منتهی الارب ). ◄ کسی که در پنهانی گریزد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ محیل مانند روباه . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ کسی که برای صید روباه کمین کند. (ناظم الاطباء). ◄ آنکه از راه عدول کند و با مکر و نیرنگ برود. (از اقرب الموارد).