رب العرش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رب العرش . [ رَب ْ بُل ْ ع َ ] (اِخ ) صاحب عرش . پروردگار عرش . خدای تعالی : از آن سید که از فرمان رب العرش پیغمبر وصی کردش در آن منزل که منبر بود پالانش . ناصرخسرو.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رب العرش . [ رَب ْ بُل ْ ع َ ] (اِخ ) صاحب عرش . پروردگار عرش . خدای تعالی : از آن سید که از فرمان رب العرش پیغمبر وصی کردش در آن منزل که منبر بود پالانش . ناصرخسرو.