رباض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رباض . [ رَب ْ با ] (ع ص، اِ) شیر درنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). اسد. (متن اللغة) (اقرب الموارد). شیر بیشه ٔ کمین کرده . (ناظم الاطباء). رابض . ◄ کسی که تکیه می کند. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رباض . [ رَب ْ با ] (ع ص، اِ) شیر درنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). اسد. (متن اللغة) (اقرب الموارد). شیر بیشه ٔ کمین کرده . (ناظم الاطباء). رابض . ◄ کسی که تکیه می کند. (ناظم الاطباء).