رباط شور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رباط شور. [ رُ طِ ] (اِخ ) نام رباطی نزدیک نجف .(از بهار عجم ). و فعلاً آنرا خان شور نامند و در میان نجف بکربلا کنار راه اسفالته قرار دارد : آبی که به خضر عمر جاویدان داد آن آب رباط شوردشت نجف است . زکی ندیم (از بهار عجم ).