رباطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رباطی . [ رِ ] (ص نسبی ) منسوب به رباط. ◄ منسوب است به رباط و آن اسمی است برای رباط گله ٔ اسبان و نگهبانی و حفظ دارندگان آن از مرز اسلام در برابر دشمنان . (از اللباب فی تهذیب الانساب ).
رباطی . [ رُ ](اِخ ) دهی است از بخش فدیشه ٔ شهرستان نیشابور دارای ١٩١ تن جمعیت . آب ده از قنات تأمین میشود و محصول عمده ٔ آن غلات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
رباطی . [ رُ ] (اِخ ) دهی است از بخش سرولایت شهرستان نیشابور. سکنه ٔ آن ٥٥٨ تن . رباطی در جلگه قرار دارد. آب آن از قنات و فرآورده ٔ آن غلات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).