رباق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رباق . [ رِ ] (ع اِ) ج ِ رِبْقة. رجوع به رِبْقة شود. ◄ ج ِ رَبْقة. (منتهی الارب ) (متن اللغة) (اقرب الموارد). رجوع به ربقة شود. ◄ ج ِ رَبْق . (متن اللغة). ◄ ج ِ رِبْق، رسن با گوشها که بر بره و بزغاله بندند. (آنندراج ).