ربان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ربان . [ رَب ْ با ] (ع اِ) رُبّان . (ناظم الاطباء). رجوع به رُبّان شود. ◄ جماعت . (از متن اللغة) (منتهی الارب ). ◄ تمام یا اول هر چیزی . (از منتهی الارب ).
ربان . [ رِب ْ با ] (ع اِ) وقت و هنگام هر چیز. ج، ربابین . (از متن اللغة).
ربان . [ رُب ْ با ] (اِخ ) رکنی است از کوه اجا. (از معجم البلدان ) (از اقرب الموارد).