ربذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ربذی . [ رَ ب َ ذا ] (ع اِ) چله ٔ کمان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ تازیانه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
ربذی . [ رَ ب َ ذی ی ] (ع ص نسبی ) منسوب است به ربذة که از شهرهای مدینه میباشد در طریق حجاز. (از انساب سمعانی ).