ربه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رَ بَ یا بِ) [ ع. ربة ] (اِ.) مؤنث رب، بتی به صورت زن ساخته شده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رَ بَ یا بِ) [ ع. ربه ] (اِ.) مؤنث رب، بتی به صورت زن ساخته شده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ربة. [ رَب ْ ب َ ] (اِخ ) یکی از شهرهای معروف بنی عمون است که در اراضی جلعاد در نزدیکی مخرج رود یبوق واقع بود. (قاموس کتاب مقدس ).
ربة. [ رِب ْ ب َ ] (ع اِ) گیاهی است . ◄ درختی یا آن درخت خَرّوب است . ◄ جماعت کثیر. ج، اَرِبّة. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
ربة. [ رُب ْ ب َ ] (ع حرف ) رُب َّ. ربما. بسا. (ناظم الاطباء). لغتی است در رُب َّ. (منتهی الارب ). رجوع به ربما و ربت و رُب َّ شود.