ربوده

(رُ دِ یا دَ) (ص مف.)<BR>۱- دربرده.<BR>۲- تاراج شده.<BR>۳- مجذوب.<br>

(رُ دِ یا دَ) (ص مف.) ۱- دربرده. ۲- تاراج شده. ۳- مجذوب.

ربوده . [ رُ دَ / دِ ] (ن مف ) گرفتار. مجذوب و شیفته : دیوانه شد دلم که ربودش به غمزه یار عقلی چنان بجای نباشد ربوده را. کاتبی . ♦ ربوده ٔ عشق ؛ مغلوب عشق . گرفتار عشق : که نه تنها منم ربوده ٔ عشق هر گلی بلبلی غزلخوان داشت . سعدی . ◄ گرفته و تاراج شده و دزدیده . (ناظم الاطباء). مختلَس . خُلْسة. مسلوب . (یادداشت مرحوم دهخدا) : در ثیاب ربوده از درویش کی بدست آیدت بهشت و ثواب . ناصرخسرو.