ربیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ربیت . [ رَب ْ ب َ ] (اِخ ) شهری از شهرهای بنی یسا که در سرحد جنوبی ایشان واقع بود. (قاموس کتاب مقدس ).
ربیت . [ رَب ْ ب َ ] (اِ) جمهور. (قاموس کتاب مقدس ).
ربیت . [ رُب ْ ی َ ](از ع، اِ) رُبَیَّت . ربا. (ناظم الاطباء). ◄ نوعی از حشرات . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به رُبَیَّت در همه ٔ معانی شود. ◄ گربه . ج، رُبی ̍. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).